Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2021


 



Giannis Mertzanis

Έκανες χίλια πράγματα στη ζωή σου Γαβριήλ, γνώρισες απίστευτους ανθρώπους, όμορφες γυναίκες αλλά και φτώχεια και την αχαριστία των ανθρώπων και τα κατάφερες, πέτυχες, έφτιαξες μια όμορφη οικογένεια. Επιβίωσες μακριά από το μικρό χωριουδάκι του νησιού σου ολομόναχος στη ζωή. Περιτριγυρίζεσαι από παιδιά και εγγόνια και κατάφερες να φτάσεις σε μια ηλικία που δεν φτάνουν πολλοί. Και σήμερα γράφεις, γράφεις ασταμάτητα με ένα μυαλό ξυράφι αποζητώντας ενδόμυχα την αναγνώριση, την ανάγκη να φωνάξεις ότι υπάρχεις, ότι τα κατάφερες στη ζωή και ότι αξίζεις την αναγνώριση. Τα κατάφερες φίλε μου, την βρήκες από όλους εμάς την αναγνωρισιμότητα που αποζητάς που είμαστε σαν κι εσένα, που περάσαμε σαν κι εσένα που έγινες ο καθρέφτης μας για να δούμε τον εαυτό μας μέσα από σένα. Και είναι η καλύτερη αναγνωρισιμότητα αυτή στο εγγυώμαι. Μείνε εδώ συνέχισε γράφε για να συνεχίσουμε κι εμεις να διαβάζουμε τις ιστορίες σου που είναι και δικές μας. Νάσαι καλά...  

Το ανωτέρο  δημοσίευμα μου ήρθε σήμερα 21 ιανουαρίου 2021  το θεώρησα σαν μια βιογραφία του εαυτού μου από την στιγμή που ξεκίνησα μονάχος  φεύγοντας απ το χωριό μου να κατακτήσω τον κόσμο... και το μόνο που κατάφερα είναι να υπάρχω-ουμε τριγυρισμένος-νοι από οικογενειακή θαλπωρή με παιδιά και εγγόνια αυτή που φτιάξαμε  μαζί με την γυναίκα στα πέρατα του κόσμου το όλον 13 άτομα 

Γαβριήλ Παναγιωσούλης