Aggeliki Karapanou

 is with 

Gabriel Panagiosoulis

 and 

Aggeliki Karapanoub

.

DetScemempirfbndonerSSt rh1ls ocaatsSre c3t:16m PdtrM  · 

Ο λογοτέχνης που θα σας παρουσιάσω σήμερα, λέγεται Γαβριήλ Παναγιωσούλης και διαμένει στην Αμερική. Εργάστηκε πολλά χρόνια ως ναυτικός, μέχρι που έκανε οικογένεια στη Γουατεμάλα και μετά από χρόνια μετανάστευσε για πάντα στη Νέα Υόρκη. Έχει εκδώσει πολλά βιβλία, κυρίως πεζογραφήματα. Δυο απ'αυτά έχουν βραβευθεί στην Ελλάδα. Τα ποιήματα που έχει γράψει, είναι εμπνευσμένα από τη ναυτική ζωή. Σε αντίθεση με τον μάστορα του είδους, τον Νίκο Καββαδία, που προτιμούσε τον ομοιοκατάληκτο στίχο, ο ποιητής Παναγιωσούλης ενδίδει στην ελεύθερη φόρμα. Τα ποιήματά του είναι βαθιά βιωματικά, με εξωτική ατμόσφαιρα, ζωντανές εικόνες, πραγματική συγκίνηση και νοσταλγία. Εμένα προσωπικά με συνεπήραν,τα λάτρεψα. Θα ταξιδέψουμε με δέκα απ'αυτά και θα ευχαριστήσω τον θαλασσόλυκο που μου τα εμπιστεύτηκε, μετά από παρότρυνσή μου. Να είστε πάντα καλά κύριε Γαβριήλ!

ENNEPE-MOUSSA.GR

Δέκα ποιήματα του Γαβριήλ Παναγιωσούλη

Ποτέ μην Αγαπήσεις

Ποτέ μην Αγαπήσεις:

Θέλεις το γέλιο και η χαρά,

νάναι πάντα σιμά σου,

θέλεις να ζήσεις ευτυχής,

να λάμπει η ματιά σου,

θέλεις γλυκά να ζήσεις,

ποτέ μην αγαπήσεις.

***

Σε στήθη που καρδιοχτυπούν,

Εις όρκους μην πιστεύεις,

Σε χείλη που γλυκομιλούν,

Αγάπη μην γυρεύεις,

Τα ψεύδη θ’ απαντήσεις,

Όποιον και ν’ αγαπήσεις.

***

Οι τόσοι αναστεναγμοί,

Γρήγορα λησμονιούνται.

Τα όνειρα συντρίβονται,

οι όρκοι δεν τηρούνται.

Δεν θα μετανοήσεις

Εάν δεν αγαπήσεις.

***

Πανωραία Αλεξανδράτου.

***

Υ.γ. στην φωτογραφία η μητέρα μου ο Πατέρας μου κι εγώ, 1934, τα καλά χρόνια...

Γαβριήλ Παναγιωσούλης

218Georgia Likoudi Pollatou, Σπυρογιάννης Φραγκισκάτος and 216 others

80 Comments

Like

Comment

Sign of the Times

Xθες 23 Απριλίου 2020 μια ηλιόλουστη μέρα βγήκαμε για βόλτα στην γειτονιά μου. αυτό το κάτσε σπίτι τρελαίνει Με την μόνη διαφορά ότι εμείς οι άνθρωποι φορέσαμε το φίμωτρο και οι σκύλοι ήταν ελεύθεροι να αναπνέουν την άνοιξη .... Άλλαξε ο κόσμος
Στην φωτογραφία η εγγονή μου Ελένη και η αφεντιά μου

Πάσχα 2020
Το φετινό Πάσχα, με τις οδηγίες κάτσε σπίτι για να γλυτώσεις από τον Χάρο αυτόν που παίρνει ψυχές, μην πάρει και την δική σου…
Mα ποιος Κυβερνά τον κόσμο, την ύπαρξή μας, την ζωή μας, το γέλιο μας... Μήπως κανένας Γολιάθ το μέγεθος; Λάθος ένας πιο μικρό και από κόκκο άμμου νάνο ιός παράσιτο που φοβάται ακόμη και το σαπούνι ή που μπορεί να τον σκοτώσει το σαπούνι αυτό που φτιάχναμε με στάχτη, ποτάσα, και μούργα στα Μαρκάτα Κεφαλονιάς... και που ακόμα η σημερινή τεχνολογία ψάχνει να βρει πως να κάνει το Σαπούνι χάπι να το πίνεις και να δολοφονεί το γιο της Κορώνας…

Ήρθε η Άνοιξη

 Η φύση ντύθηκε στα γιορτινά της ήρθε η Άνοιξη κι εγώ ετοιμάστηκα να την υποδεχθώ με το να χαϊδέψω την μητέρα γη... με το τσαπί μου έτσι για να θυμηθώ την παιδική μου ηλικία που τόσο μου έλειψε...
Αλλά τούτη η άνοιξη δεν είναι άνοιξη αλλά εποχή που κλείνουν τα μπουμπούκια απ' τον φόβο της κορώνας με τον γιο της
Primavera de mis quince años relicario de mi juventud...
una juventud que ya pasó hace muchos años atrás, y lo que dejó se muestran en esta foto ..