Κυριακή, 7 Ιουνίου 2009

Ένα Ανεπίτρεπτο Εικαστικό Δημιούργημα

Άρθρο μου, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Εθνικός Κήρυξ, Νέας Υόρκης στην στήλη επιστολών ημερομηνία Παρασκευή 4 Ιουνίου 2009.

Ένα ανεπίτρεπτο εικαστικό δημιούργημα.

Η δύναμη της πίστης εκφράζεται με γραπτά τα οποία κυκλοφορούν μέσω ενός κιτρινισμένου χαρτιού, χωρίς το χαρτί αυτό να αποτελεί θεότητα.
Οι μετανάστες νόμιμοι και λαθραίοι στο καινούργιο τους οίκημα σε τούτη την περίπτωση χώνονται στα κενά που αφήσαμε εμείς στο κράτος που γεννηθήκαμε. Αυτοί στην θετή τους πατρίδα, πρέπει να σέβονται τις συνήθειες του τόπου που επέλεξαν να ζήσουν, όπως κι εμείς οι εδώ μετανάστες σεβόμαστε και υπακούμε τους νόμους και τις συνήθειες της θετής μας πατρίδας. Αν δεν μας αρέσει γυρίζουμε από εκεί που ήρθαμε.
Δεν μπορεί ποτέ οι νεοφερμένοι να αλλάξουν τα ειωθότα της πατρίδας μας με το πρόσχημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Είμαστε 400 χρόνια κάτω από την κυριαρχία αλλόθρησκων Οθωμανών,
όπως και όλη η Βαλκανική, οι οποίοι ακόμα σήμερα εορτάζουν την κατάληψη της πόλις με σαρικοφόρους γενίτσαρους. Όπως και να το κάνουμε μας έχει ακόμη μείνει μια απέχθεια, όχι προς τους ανθρώπους, αλλά προς τις πράξεις οι οποίες θυμίζουν σκοταδισμό, μεσαίωνα, υποταγή ανθρώπων σε κάτι το φανταστικό, στο να πιστεύουν ότι είναι θανάσιμο αμάρτημα με το να ξεδιπλώσεις αυτό το μαγικό χαρτί, που έχει γραμμένες προφητικές ιδέες, ή δοξασίες, ή ίσως σα να έχει κι ένα κρυμμένο Τζίνι που σου εκπληρώνει όλες σου τις επιθυμίες, ακόμη και τις μεταθανάτιες. Σεβασμός προς όλα τα πιστεύω τους, αλλά τις κινήσεις αυτές να τις δοξάζουν στα κράτη τους ή στις αυλές τους.
Δεν είναι ποτέ δυνατόν ένα τεμάχιο χαρτιού που φτιάχνεται από ανθρώπινα χέρια, ή τα γραπτά που γράφονται από ανθρώπινα χέρια να έχουν θεϊκές ιδιότητες. Είναι απλούστατα ένα βιβλίο πληροφόρησης των συμβάντων, η μύθων, ή πιστεύω μιας περασμένης εποχής, όπως και όλα τα βιβλία, ακόμη κι αυτά που γράφτηκαν προ της χριστιανικής εποχής.
Με το να προσκυνούν τα παλαιά αυτά βιβλία, π.χ. είναι σα να προσκυνούμε εμείς οι έλληνες την του Ομήρου Ιλιάδα, την Οδύσσεια, ή τον Σοφοκλή, τον Αισχύλο τον Πλάτωνα κλπ. Άλο τόσο πληροφοριακά είναι και τα εβραϊκά βιβλία, τα πιστεύω και μύθους αρχίζοντας από την Παλαιά Διαθήκη με τα επακόλουθά της.
Είναι απλούστατα βιβλία γραμμένα από ανθρώπινο χέρι τα οποία εκφράζουν, διηγούνται παραμύθια ή ανθρώπινες οπτασίες μιας εποχής που πέρασε.

Ευχαριστώ
Γαβριήλ Παναγιωσούλης
Bronx, New York

6 σχόλια:

Dennis Kontarinis είπε...

Φίλε Γαβρίλη.
Πολύ καλο, πετυχημένο και άκρως αποκαλυπτικό. Είναι σεβαστό το "πιστεύω" του κάθε ανθρώπου μέχρι σημείου να μην ενοχλεί και να μην γίνεται επικίνδυνο. Όμως είναι λυπηρό οι άνθρωποι να εξαρτούν τα πάντα από τα κιτρινισμένα χαρτιά που, όπως σωστά λες, έχουν γραφτεί από ανθρώπινα χέρια, με μόνο σκοπό να κρατούν τους ανθρώπους στα σκοτάδια γιά κάποια συμφέροντα.
Ελπίζω κάποια στιγμή να καταφέρουν οι άνθρωποι να ξυπνήσουν.
Νάσαι καλά φίλε και συνέχισε να δίνεις τη μάχη σου.
Ντένης

pylaros είπε...

Φίλε Ντένη,
Ευχαριστώ για το σχόλιο σου αυτό, πράγματι ο ανθρώπινος νους πρέπει να προσπερνά τα φτιαχμένα από ανθρώπους χάρτινα και μη κατα-σκευάσματα και να ερευνά την ORIGIN του ανθρωπίνου γένους.

Ευχαριστώ
Γαβριήλ

Μηθυμναίος είπε...

Δεν καταλαβαίνω σε τι αναφέρεσαι, φίλε μου. Υποθέτω στα συμβάντα της Αθήνας και την έκρηξη των μεταναστών για το Κοράνι… Η έλλειψη πολιτικής γενικά για τους μετανάστες και η συσσωρευμένη απόγνωσή των φέρνει όλα αυτά κι όταν αντιμετωπίζονται πολλές φορές βάναυσα. Το θέμα είναι δύσκολο και τα αίτια θα πρέπει να τα ψάξουμε αλλού.

Ανώνυμος είπε...

Γαβρίλη,
Αυτό το γράμμα σου δεν έτυχε να το διαβάσω στην εφημερίδα. Ομως συμμερίζομαι τις σχετικές απόψεις του Ντένη και αναφέρω ακροθιγώς κάποιες δικές μου για βιβλία κίτρινα και μη.
Τα βιβλία αποτελούν αιτία εξανθρώπισης αλλά και υπανθρώπισης. Ο λόγος είναι ζωή και αλήθεια, αλλά και σκοτάδι και θάνατος.
Ο δογματικός μονόλογος των μονοθεϊστών καλιεργεί το φανατισμό, τη μισαλλοδοξία, το φόβο, το μίσος και το ζωόδες ποίμνιο.
Η αποκάλυψη του Ιωάννη αποκαλύπτη την αρρώστια του μονόλογου. Αυτός παρουσίασε τα περισσότερα και μεγαλύτερα πράσινα άλογα της θεολογίας και όμως ο ραγιαδισμός ακόμη τον προσκυνεί.
Αυτό που αποτελεί αναγκαία αλλά και ικανή αντίληψη για εξανθρώπιση είναι ο διάλογος, η ελληνική διαλογική και γραμματολογία.
Νάσαι καλά,
Νίκος

pylaros είπε...

Φίλε Στράτο, η αίτια αναφοράς μου ήταν πράγματι στην αρχή τα συμβάντα των Αθηνών, αλλά εγώ δεν παίρνω την ελληνικη μεταναστευτική πολιτική διότι δεν την γνωρίζω, ούτε καν αν υπάρχει.
Παίρνω ως παράδειγμα το χαρτί που είναι γραμμένες όλες οι προσευχές εννοώντας ότι το χαρτί δεν είναι Θεός. Μετα ως μετανάστης έπρεπε να χορεύω σύμφωνα με την πολιτική και τους νόμους της χώρας υποδοχής, αν όχι υπόφερα από ρατσισμό μέχρι προσωπική κράτηση κλπ...

Φίλε ευχαριστώ
Γαβριήλ

υ.γ.
Διάβασες το του Βάιου για εσένα, σας έστειλα συγχαρητήρια.

pylaros είπε...

E! Νίκο, γεια χαρά,
Αυτό που ήθελα να πω είναι ότι΄το χαρτί δεν είναι Θεός, εφόσον είναι γραμμενο από ανθρώπους, η πίστη είναι άλλο πράγμα και την σέβουμε, όχι όμως να σου παρουσιάζουν ένα χαρτί και να μην τολμάς να το αγγίξεις γιατί είναι θεϊκό, ίσως η σκέψη μου να πηγαίνει πολύ πίσω, πολύ πριν γεννηθεί η εβραϊκή θρησκεία, όταν ο άνθρωπος ήταν πιο ελευθερος να διαθετει την ψυχή του όπως νόμιζε καλύτερα...
Ευχαριστώ

Γαβριήλ