Κυριακή, 3 Απριλίου 2011

Οι Επιβάτες:


Το ταξί μου γεμάτο, πρώτος σταθμός το παιδικό νοσοκομείο. Ο παπατζής που καθόταν στο πίσω κάθισμα, βγήκε συνόδεψε την μάνα, μια καλόγρια με ένα πεταλουδί άσπρο καπέλο τους άνοιξε την πόρτα, έφεραν χαρτιά της μάνας. -Υπόγραψε κυρά μου.

-Μα δεν ξέρω γράμματα,

-Τότε ας υπογράψει ο πατέρας,

-Μα αυτός δεν είναι ο πατέρας του,

-Δεν ξέρεις ούτε σταυρό;

-Όχι.

Της έπιασε το χέρι, της έβαλε την πένα ανάμεσα στα δάχτυλα, κατόρθωσε κι έβαλε δια γραμμές που σμίγανε στη μέση.

-Πάρε το χαρτί αυτό και πήγαινε στο διπλανό σπιτάκι, θα το δώσεις στον φύλακα κι αυτός θα σου δώσει το φέρετρο του γιου σου.

Ο παπατζής έβαλε την τράπουλα στην τσέπη του, σήκωσε στην αγκαλιά του το μικρό άσπρο φέρετρο και το απόθεσε στο Πορτμπαγκάζ του ταξί, δίπλα έβαλαν το πανέρι με τα καθρεφτάκια, αυτό με τα τηγανιτά ψάρια κι από πάνω το σκέπασαν με το πανέρι του παπατζή. Η μάνα δίπλα μου έκλαιγε, οι άλλοι στο πισινό κάθισμα κουβέντιαζαν.

-Αν έφερνες το παιδί νωρίτερα, ίσως να γλύτωνε, είπε αυτός που πούλαγε τα ψάρια. -Αν ερχόταν ο γιατρός, είπε η μάνα.

-Αν είχαμε λεφτά είπε αυτός που πούλαγε τα καθρεφτάκια.

-Τα πολλά αν δεν ωφελούν είπε ο παπατζής, θα σας ρίξω τα χαρτιά να δούμε τι του έγραφε η τύχη. Ανακάτεψε την τράπουλα;

-Τράβα ένα χαρτί, είπε της μάνας

-Ο άσσος μπαστούνι, το χαρτί του θανάτου, μα είναι φανερό ήταν θέλημα Θεού έτσι να γίνει. Αν είχα το πανέρι μου εδώ θα σας έλεγα από τι ακριβώς πέθανε το παιδί. Το ξανθό λουστράκι τους κοίταζε όλους με ανοιχτό τον στόμα, εντύπωση του έκανε ο παπατζής τα τόσα πολλά που ήξερε, μπορεί να ήταν κι ένας μικρός Θεός, γυρίζοντας προς εμένα μου ψιθύρισε.

-Εγώ μόνο για το ξενύχτι έρχομαι μαζί να φάω κάτι ότι μου δώσουν. Είχε πια βραδιάσει όταν φτάσαμε στο χωριό, η τροπική ζέστη ανυπόφορη, άνοιξα το πορτμπαγκάζ ένας από τους άνδρες πήρε στον ώμο του το μικρό άσπρο φέρετρο, οι άλλοι ακολουθούσαν, η μάνα έμεινε τελευταία. Οι ντόπιοι έκαναν γύρω μου έναν κύκλο μου είπαν να κάτσω για το ξενύχτι, κόσμος μαζεύτηκε, είχαν φέρει ρούμι, μαύρο καφέ, και αρκετά κομποσκοίνια για τις γυναίκες που θα έψαλλαν το Άβε Μαρία…, έβαλαν το φέρετρο πάνω σε δυο καρέκλες, το πάτωμα της καλύβας τους χωματένιο, η σκεπή από φύλλα φοινικιάς, η τελετή έτοιμη ν’ αρχίσει.

Από σέβας κάθισα μερικές ώρες μετά έβαλα πλώρη για το λιμάνι, για τα γνωστά μου μέρη. Το ξανθό λουστράκι αυτό που μου γυάλιζε το ταξί με ακολούθησε, πάντα είχε και το κασελάκι για να γυαλίζει παπούτσια μόνο που τούτη τη φορά οι επιβάτες ή ήταν ξυπόλυτοι ή φορούσαν σανδάλια.


Γαβριήλ Παναγιωσούλης

8 σχόλια:

meggie είπε...

Σαν θεατρική πράξη στο παράλογο της ζωής ..

Γαβρίλη μου πανέμορφα νοσταλγική η μελωδία του μπλογκ σου.

Την αγάπη μου

pylaros είπε...

meggie,
Η μελωδία του Μπλογκ μου είναι πράγματι μια νοσταλγική μελωδία περασμένων 'μεγαλείων' της νιότης μου, τότε που τα όνειρα αντανακλούσαν σε δισκάκια των 45 στροφών...

Χαίρομαι που μετέφερες την εικόνα των επιβατών μου σε θεατρική σκηνή, ακριβώς έτσι είναι όμως υπάρχει και συνέχεια...

Ευχαριστώ

Γαβριήλ

Αστοριανή είπε...

...μνήμες...μνήμες... καρφιά τη καρδιά ... τροφή στο νου να μη σταματάει ενέργεια...

Αυριο, δεν θα σε παρω, απλά εύχομαι να πάνε όλα καλά...
Οι αναμνήσεις σε περιμένουν σαν τις ύαινες...

Θα επανέλθω σύντομα,
Υιώτα-Δημήτρης

Μαριάνθη είπε...

Σε χαιρετώ και εύχομαι τα καλύτερα.
Όσο για το κείμενο...πάντα μάστορας του λόγου ώστε να μας μεταφέρεις σε κλίμα τροπικής γης.

Dennis Kontarinis είπε...

Γειά σου φίλε Γαβρίλη.
Επιτυχημένη απεικόνηση χαρακτήρων.
Μια εργασία που χρόνια τώρα την κάνεις με επιτυχία.
Πραγματικές ζωγραφιές ανθρώπων.
Νάσαι καλά
Ντένης

pylaros είπε...

Γεια σου αγαπητή μου Υιώτα,

Μνήμες και περιπέτειες που άφησαν τα ίχνη τους

Την Δευτέρα πήγαν όλα καλά

ευχαριστώ
Χαιρετισμούς

Γαβριήλ

pylaros είπε...

Αγαπητή μου Μαριάνθη,

Οι Μνήμες της τροπικής γης είναι κι αυτές ένα μέρος της ζωής μου,

Όλα καλά σχεδόν ξαναήρθα στον ρυθμό μου

Ευχαριστώ

Χαιρετισμούς

pylaros είπε...

Καλησπέρα φίλε Ντένη,

Μετά από την επέμβαση Δευτέρα 4/4 όλα καλά φίλε...

¨οσο για τους χαρακτήρες στο δημοσίευμα είναι αυτοί που κέρδιζα τα προς ΖΕΙΝ

Ευχαριστώ

Γαβριήλ