Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2010

Δεν τα κατάφερα:

Το Ταξί μου,

Το λεωφορείο βαρύ και παλαιό προχωρούσε αργά νωχελικά στον γεμάτο λακκούβες σκονισμένο δρόμο. Δεν είχε μείνει παρά μόνο ένας επιβάτης, ένας χλωμός αδύνατος, φαινόταν αναστατωμένος.
Ε! φίλε μέχρι που πας; Τον ρώτησε ο οδηγός.
Πάω στο Μοράλες,
Μα εγώ δεν πάω εκεί, πάω στο Ματίας θα πρέπει να κατεβείς, να περιμένεις το επόμενο.

Τότε άσε με εδώ.

Σηκώθηκε απότομα και άνοιξε την πόρτα με δύναμη, ο σοφέρ φρενάρισε, ο επιβάτης πετάχτηκε έξω. Προχώρησε στην άκρη του δρόμου και κρύφτηκε πίσω από τους τροπικούς θάμνους.

Τι παράξενος άνθρωπος μουρμούρισε ο οδηγός ο Χουάν αυτός που υπερηφανευόταν για το κόκκινο λεωφορείο του και είχε ζωγραφίσει έναν λευκό κρίνο και το ονόμαζε γραμμές «Η Λευκή Καλόγρια» .
Όταν δεν δούλευε σαν οδηγός έκανε τον χασάπη, είχε στην αγορά ένα κιόσκι που έμοιαζε με κλουβί, κάθε πρωί κλεισμένος μέσα με ένα ξεσκονιστήρι έδιωχνε τιε μύγες, άνοιγε το πορτάκι και σου πουλούσε κρέας. Με το δυνάμωμα της ζέστης έκλεινε το χασάπικο.

Η Σόϊλα είχε συνοδέψει έναν φίλο της ναυτικό μέχρι την πύλη του μόλου.
Κοιτούσε να γυρίσει σπίτι της με κανένα άδειο ταξί, χωρίς φυσικά να πληρώσει.
Στάθηκε στην άκρη του δρόμου και περίμενε, μου έκανε νόημα, σταμάτησα, πας για την πόλη μου λέει, με παίρνεις μαζί σου;
Έλα, ανέβα, έκατσε δίπλα μου. ήταν παλιά γνωστή μου από τότε που συζούσε με έναν έλληνα ναυτικό, τώρα είχαν χωρίσει.

Όπως οδηγούσα πετάχτηκε μπροστά μου, ακριβώς απέναντι από την διασταύρωση των δρόμων και δίπλα από τα διυλιστήρια, ένας νεαρός μου έκανε νόημα. Σταμάτησα άνοιξε την πισινή πόρτα και μπήκε, η Σόϊλα μου λέει φίλε δεν θέλω να σου χαλάσω το αγώι, άφησέ με εδώ, κάποιος άλλος θα με πάρει. Ο καινούργιος επιβάτης μου λέει τράβα ίσια για τον δρόμο που πάει έξω απ’ την πόλη, θα σου πω που να σταματήσεις.
Όταν φτάσαμε κοντά στο σταυροδρόμι της Ζακάπας περίπου 100 και χιλιόμετρα σταμάτα εδώ μου λέει, τι σου χρωστώ με πλήρωσε και γύρισα προς τα πίσω.

Η πόλη του λιμανιού ήταν ανάστατη, ένας οδηγός λεωφορείου είχε τρακάρει, και είχε σκοτώσει μια γυναίκα, τον αναζητούσε η αστυνομία. Κατάλαβα ότι ήταν ο επιβάτης, δεν είπα τίποτε κανενός.

Σαν βράδιασε στην πιάτσα των ταξί με βρήκε φίλος ναυτικός. Θα με πας στο μπαρ η ‘Γαλάζια Θάλασσα’.
Έλα μέσα να σε κεράσω, θέλω να συζητήσουμε, ήπιαμε δυο μπύρες και μου είπε τον καημό του, θέλω να ενοικιάσω ένα δωμάτιο, μπορείς να με βοηθήσεις!
Τι να το κάνεις;
Έχω μια κοπέλα, επιμένει να την πάρω από εκεί που μένει, να μένει μόνη της κι εκεί να με περιμένει να περνάμε τις μέρες μας μαζί όταν θα γυρίσει το βαπόρι.
Ε! όχι του λέω, δεν σε συμφέρει, όχι αυτό δεν το κάνω γιατί μετά θα με βλαστημάς.

Αποτέλεσμα τον έχασα από πελάτη, έκανε ότι δεν με έβλεπε στην πιάτσα, κι έπαιρνε άλλο ταξί . Σηκώθηκα να φύγω, πιο πέρα καθόταν η Σόιλα με τράβηξε απ το μανίκι, κάνε μου παρέα για λιγάκι,
Μα γιατί;
Ένα βαπόρι αμερικάνικο της United Fruit είχε έρθει στο λιμάνι, ήταν ένα μικρό φορτηγό-ποστάλε, τακτικών γραμμών.
Ξέρεις, έχω μια υπερηφάνεια δεν θέλω να με αγγίξει μαύρος, απέναντί μας ήταν αυτός ο αμερικάνος ναυτικός, πώς να στο πω δεν θέλω να κάνω παρέα με μαύρο, όταν λοιπόν μας δει ότι μαζί να συζητάμε θα φύγει.
Έτσι κι έγινε.
Άλλη μια απλή μέρα πήγαινε προς το τέλος της, πήγα σπίτι στην βεράντα, ξάπλωσα στην αιώρα μου, προσπαθούσα να ξεχάσω την ναυτική ζωή, προσπαθούσα να ξεχάσω τα παλιά, να μην βλέπω την εκμετάλλευση των συναδέλφων ναυτικών, εν τέλει δεν τα κατάφερα, κι έμεινα όπως ήμουνα.

Γαβριήλ Παναγιωσούλης

10 σχόλια:

ksipnistere είπε...

Προς το Blog σας

Ένα νέο blog γεννήθηκε με σκοπό να δόση βήμα σε όλους τους Έλληνες ..Ένα Blog όπου μπορεί ο καθένας μας να γράφει ότι τον απασχολεί επώνυμα η ανώνυμα…ένα blog που δίνει την ευκαιρία σε όλους τους Έλληνες να πούνε όλα αυτά που μέχρι τώρα διστάζανε να πούνε .. Αν θέλεις και εσύ να κάνεις κάτι για όλη αυτή την απάτη που βλέπεις γύρο σου ..έλα μαζί μας …..Το Blog σου δίνει την δυνατότητα να ακουστή η γνώμη σου σε ένα ευρύ κοινό χωρίς πολιτικούς ,κομματικούς ,εθνικούς, θρησκευτικούς, η άλλους περιορισμούς .
Κάνε τώρα την αρχή έλα μαζί μας…………
Οι απόψεις που θα γράφεις εδώ δεν λογοκρίνονται σε καμιά περίπτωση και δημοσιεύονται ακέραιες

Ζητάμε και την δική σας στήριξη καθώς το Blog προωθεί τις απόψεις των Blogger και των πολιτών, και όχι δικές μας…..

www.ksipnistere.blogspot.com

www.ksipnistere.gr

Μαριάνθη είπε...

Γεια σου κ, γαβριήλ με το τετράδιο των αναμνήσεων από το στίβο της ζωής γεμάτο.Άλλοι τόποι, άλλα χρόνια, άλλοι ρυθμοί. όλα σε καλό βγήκαν όμως έτσι δεν είναι;
Νασαι καλά και συ και η κ. Ορτανσία.
Χαιρετισμούς από τη ψιλοχιονισμένη Θεσσαλονίκη.Πόσο σας ζηλεύω εσάς με το μπόλικο χιόνι κι ας λέτε για φτυάρια και στίβες. Είναι υγεία.

Μηθυμναίος είπε...

Νομίζω πως και οι περιπέτειες της στεριας μπορεί να συναγωνιστούν άνετα αυτές της θάλασσας...

Κι άλλο βιβλίο μάλλον θα χρειάζεσαι.

Ελπίζω να σου άρεσαν οι στίχοι του Καββαδία που σου έστειλα. Σίγουρα θα βρεις πολλά κοινά σημεία...

Dennis Kontarinis είπε...

Φίλε Γαβρίλη.
Οι ιστορίες της ζωής σου δεν έχουν τελειωμό. Και είναι όλες τους απολαυστικές και υπέροχες.
Έχει δίκιο ο Στράτος.
Άλλο ένα βιβλίο γεννιέται
Νάσαο καλά
Ντένης

Αστοριανή είπε...

Γαβρίλη μου,
χάρηκα που σε είδα στους Κεφαλλονήτες...

Όσο για το... τεφτέρι σου... έχει πολλά ενδιαφέροντα ακόμη να μας δώσεις!
Σε φιλούμε,
Υιώτα-Δημήτρης

pylaros είπε...

Αγαπητή μου Μαριάνθη, Ναι είναι όπως το λες, άνοιξε το τετράδιο των αναμνήσεων, και όχι μόνο αλλά τόσα χρόνια πάσχιζα να βρω μια φωλιά, να έχω ησυχία, να έχω ένα κεραμίδι να μπαίνω από κάτω.
Και τώρα που τα έχω θυμούμαι το τότε που πάσχιζα, που ζούσα, μάλλον που έπερνα μέρος στα συμβάντα της ζωής.
¨ετσι είναι ο ανθρώπινος νους πάντοτε ανικανοποίητος

Ευχαριστώ
Χαιρετισμούς
Γαβριήλ

pylaros είπε...

φίλε μου Στράτο, όπως κι εσύ ξέρεις στη Λατινική Αμερική δεν υπάρχει ποτέ τίποτε που να μην αλλάζει, σε κάτι που δεν περιμένεις, έτσι κι εγώ έπαιρνα μέρος στις ζωής τα συμβάντα...

Ευχαριστώ
Γαβριήλ

pylaros είπε...

Φίλε Ντένη, Προσπαθώ οι ιοστορίες μου να είναι πρωτότυπες, αλλά κανονικά είναι διότι κατοπτρίζουν μια περασμένη ζωή...
Ευχαριστώ

Γαβριήλ

pylaros είπε...

Αγαπητή μου Υιώτα,

Το τεφτέρι είναι μια πηγή, όχι νερού αλλά πείρας...
Χάρηκα που σας είδα στην εκδήλωση, όλα ωραία.

χαιρετισμούς
Γαβριήλ

pylaros είπε...

ksnipistere,
Σας επισκέφτηκα μου άρεσε η σελίδα σαε,
Εντύπωση μου έκανε οι φήμες για τον Σεισμό στην ΑΪτή... απίστευτο!!

Γαβριήλ