Τετάρτη, 11 Μαΐου 2011

Ένα Ανεξιτηλο, Ναι, ή Όχι...




Ένα Ανεξίτηλο, ΝΑΙ ή ΟΧΙ

Ανακριτής, ή δικαστής, ότι και να ήταν αυτός αποφάσιζε για το ζωή του φίλου μας, καθιστός στην έδρα πάνω στο βάθρο, ο κατηγορούμενος καθιστός κάτω σε μια καρέκλα, ο διερμηνέας όρθιος:
Είπε ο δικαστής μέσω διερμηνέα.
-Θα απαντάς σε ότι σε ρωτάμε μονολεκτικώς, τίποτε άλλο.
-Ήξερες ότι δεν έχεις δικαίωμα εργασίας στο κράτος μας, στον παράδεισό μας;
-Ναι, ή όχι.
-Ναι.
-Σε πιάσαμε στην δουλειά επάνω, άρα είσαι ένοχος.
-Μα από ανάγκη, το έκανα,
-Η απάντησή σου θα πρέπει να είναι Ναι ή όχι
-Ναι.
-Όταν έμεινες στην στεριά από το βαπόρι είχες σκοπό να μείνεις στην Αμερική; -Δηλαδή σου αρέσει η Αμερική;
Ιδού το δίλλημα, τι να τους έλεγε το παιδί, οι γνωστοί του, τον είχαν συμβουλέψει να πει την αλήθεια, τούτο εδώ είναι κράτος δικαίου.
-Ναι.
Αυτό ήταν και η καταδίκη του, τον κλείσανε μέσα.
Μετά από τρεις μέρες ήρθε η απόφαση γραπτώς μέσα στο κελί του:
Είσαι ένοχος, να είσαι έτοιμος για απέλαση, έχεις τρεις μέρες καιρό αν δεν συμφωνείς με αυτή την απόφαση να κάνεις έφεση.
Αχ, λόγια, λόγια, λόγια.
Τον φυλάκισαν στο νησί Ellis Island στην είσοδο του λιμανιού της Νέας Υόρκης εκεί τον πέταξαν και τον ξέχασαν. Πέρασαν 4 μήνες 120 μέρες
Ο φίλος μας παιδί αμούστακο, χωρίς καμιά πείρα της ζωής, χωρίς να μπορεί να συνεννοηθεί, χωρίς πατρίδα, η δικιά του, του καιρού εκείνου ήταν ανύπαρκτη, δεν την ενδιέφερε.
Ακόμα μέχρι σήμερα έχει σημαδέψει ένα μεγάλο μέρος της ζωής του, η θύμηση των γεγονότων όταν έχει να διεκπεραιώσει έστω κι απλά πράγματα, απέναντι στο νόμος, ή ακόμα και απέναντι στο να δικαιολογεί τον εαυτόν του σύμφωνα με την δική του σκέψη.
Κάθε μια φορά τον χρόνο απονέμοντε βραβεία (Ellis Island Medals of Honor) σε διακόσες και πλέον προσωπικότητες από διάφορες εθνικές ομάδες και οι οποιοι έχουν κάνει το αμερικανικό όνειρο πραγματικότητα.

Εφέτος βραβεύονται και δυο Ελληνοαμερικανικοί με το βραβείο του νησιού αυτού.
πριν μερικα χρόνια βραβεύτηκαν και κάποιοι Ελληνοαμεριακανοί Ιερωμένοι

Βλέποντας αυτά έγραψε ένα γράμμα στην εφημερίδα ας πούμε σα διαμαρτυρία γιατί; Τι ξέρουν αυτοί από τη ζωή στο νησί των δακρύων;
Του απάντησαν ότι θεωρούνται ως πολίτες που έχουν προσφέρει στην κοινωνία υπηρεσίες κλπ

Κατά τη γνώμη του τελείως άσχετοι με την ζωή των κρατουμένων αυτών που είχαν δει τα όνειρά τους να γκρεμίζονται μετά από το πέρασμά τους από το νησί των δακρύων.
Αλλά όπως πάντα το δικαίωμα σκέψης, είναι για αυτούς που κρατούν τα ηνία για τους άλλους ζωή είναι ένα Ναι ή ένα Όχι.









Γαβριήλ Παναγιωσούλης













15 σχόλια:

Μηθυμναίος είπε...

Αυτό το αμούστακο παιδί, χωρίς πείρα, χωρίς πατρίδα… θα δυστυχήσει όταν διαπιστώσει πως αυτή η ανύπαρκτη πατρίδα του, τότε, παραμένει ακόμη και σήμερα έτσι ή μάλλον… δήθεν υπαρκτή…

Mary Ka είπε...

Σε κάθε σας ανάρτηση συγκινούμαι τόσο που δεν ξέρω τι να σχολιάσω.Για την ακρίβεια δε βρίσκω τι να σχολιάσω, τα λέτε όλα ενώ, την ίδια στιγμή θέλω να ξέρετε ότι είμαι εδώ και σας διαβάζω. Απλώς δε χρειάζεται να πω κάτι, τα λέτε εσείς.

Μαριάνθη είπε...

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΠΑΝΤΟΥ κ. ΓΑΒΡΙΗΛ. ΔΕ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ.
ΓΙΑΥΤΌ ΚΑΙ Ο ΣΤΡΑΤΗΓΗΣ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΛΕΕΙ ΚΑΠΟΥ "ΣΤΟ ΜΑΤΡΟΖΟ":ΑΝ ΟΙ ΖΗΤΙΑΝΟΙ ΣΑΝ ΚΑΙ ΜΕ ΔΕΝ ΕΧΥΝΑΝ ΤΟ ΑΙΜΑ ΟΙ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΙ ΣΑΝ ΚΑΙ ΣΕ ΔΕ ΘΑ ΦΟΡΟΥΣΑΝ ΣΤΕΜΜΑ" ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΠΛΩΜΑΡΙΤΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΣΚΡΑ ΟΠΟΥ ΟΙ ΠΛΩΜΑΡΙΤΕΣ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΓΕΝΝΑΙΑ ΕΙΠΕ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΡΑ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΒΑΛΑΝ ΝΑ ΚΑΤΣΕΙ:ΣΤΟ ΣΚΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ, ΣΤΟ ΤΡΕΝΟ ΠΙΣΩ. (ΕΝΝΟΟΥΣΕ ΣΤΗ ΜΑΧΗ, ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΠΩΣ ΤΟΝ ΕΙΧΑΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΝΑ ΠΟΛΕΜΑ ΕΝΩ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙ ΤΗΝ ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ ΤΟΥ ΤΡΕΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΜΠΡΟΣΤΙΝΗΣ ΘΕΣΗΣ , ΤΟΝ ΕΒΑΛΑΝ ΠΙΣΩ, ΤΟΝ ΠΕΤΑΞΑΝ ΔΗΛΑΔΗ...)
ΣΥΝΗΘΩΣ ΠΙΑ ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΑΛΛΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ!!!
ΚΑΛΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ. ΣΕ ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΙ ΠΡΙΝ , ΕΤΥΧΕ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΟΤΑΝ ΕΚΑΝΕΣ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ.

pylaros είπε...

Φίλε μου,

Έχεις δίκιο το ξέρω και το Βλέπω, αλλά, τα περασμένα είναι κι αυτά μέρος του ατομικού, προσωπικού μας DNA

Ευχαριστώ

Γαβριήλ

Ανώνυμος είπε...

Πόσες άραγε φίλε Γαβρίλη είναι ίδιες ιστορίες με την αναγραφόμενη; Πόσοι νέοι βρέθηκαν στην ξενητιά χαμένη σ' αυτήν τη θέση ; Το κράτος δικαίου φίλε μου ,μόνο γι' αυτούς που κρατούν τα ηνία υπάρχει και δυστυχώς στην πατρίδα μας έτσι κινούνται τα νήματα της δικαιοσύνης... Μόνο ναοί της Θέμιδος δεν είναι τα δικαστήρια .. ναοί της δωροδοκίας ναί.... χαιρετώ Κατερίνα

pylaros είπε...

Φίλοι μου,
Για κάποιον ανεξήγητο λόγο έχουν χαθεί το σχόλιο της κ. Μαριάνθης, επίσης και οι απαντήσςεις μου στην κ. Mary Ka, και Μηθυμναίος, είδα μια ειδοποίηση του Google ότι έχει κάποιο πρόβλημα και προσπαθεί να το διορθώσει...
Σας ευχαριστώ όλους σας

Γαβριήλ

pylaros είπε...

Αγαπητή μου Κατερίνα,

Οι ιστορίες αυτές είναι κοινές δεν δυστυχώς έχουν τέλος.
Αυτό όμως που κάνει εντύπωση είναι η ηλικία του υποτεθίμενου Μετανάστη...
Χθες είμαστα μαζί με τον Ντενη κι άλλους για ένα κρασάκι,βγάλαμε και φώτο θα την δημοσιεύσω προσεχώς...
Ευχαριστώ...

Γαβριήλ

Αστοριανή είπε...

Γαβρίλη μου,
κι εγώ το είδα! και σκέφτηκα: ποιος είναι ο αληθής λόγος για τη βράβευσή τους;

Είναι άραγε, σαν κάποιες άλλες "βραβεύσεις" όπου τα άτομα έχουν επιχείρηση, δουλεύουν, αμοίβονται, επιδεικνύονται, ...
και
-για να συντομεύω-
άλλοι που έχουν δώσει τη ζωή τους, δίχως να έχουν "επιχείρηση και εισόδημα..." ...
παραμερίζονται ως ασήμαντης προσφοράς στην κοινωνία...
(κάποια φορά, σε παρόμοια συζήτηση, άκουσα και το αμίμητο:
...αν κάνουμε κάτι παρόμοιο για να παινέσουμε ή να τιμήσουμε κάποιον... ΘΑ ΜΑΣ ΦΑΝΕ οι άλλοι!!!"
σου θυμίζει κάτι, φίλε μας;

Χαιρετισμούς στην Ορτένζια και την οικογένεια...
Σε φιλώ
Υιώτα
ΝΥ

Dennis Kontarinis είπε...

Μεγάλη η εμπειρία σου φίλε Γαβρίλη
Κι' είναι αυτές οι εμπειρίες σου που σε έχουν κάνει να είσαι σήμερα ο Γαβρίλης.
Όσο για τα βραβεία. τα παράσημα, τις πλακέτες ούτε να τα σκέφτεσαι Μόνο να δεις ποίοι τα παίρνουν για να καταλάβεις ποιά είναι η αξία τους
Καληνύχτα φίλε

Ανώνυμος είπε...

Reply |Μαριάνθη to me
show details May 11 (3 days ago)

Ο/Η Μαριάνθη άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ένα Ανεξιτηλο, Ναι, ή Όχι...":

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΠΑΝΤΟΥ κ. ΓΑΒΡΙΗΛ. ΔΕ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ.
ΓΙΑΥΤΌ ΚΑΙ Ο ΣΤΡΑΤΗΓΗΣ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΛΕΕΙ ΚΑΠΟΥ "ΣΤΟ ΜΑΤΡΟΖΟ":ΑΝ ΟΙ ΖΗΤΙΑΝΟΙ ΣΑΝ ΚΑΙ ΜΕ ΔΕΝ ΕΧΥΝΑΝ ΤΟ ΑΙΜΑ ΟΙ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΙ ΣΑΝ ΚΑΙ ΣΕ ΔΕ ΘΑ ΦΟΡΟΥΣΑΝ ΣΤΕΜΜΑ" ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΠΛΩΜΑΡΙΤΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΣΚΡΑ ΟΠΟΥ ΟΙ ΠΛΩΜΑΡΙΤΕΣ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΓΕΝΝΑΙΑ ΕΙΠΕ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΡΑ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΒΑΛΑΝ ΝΑ ΚΑΤΣΕΙ:ΣΤΟ ΣΚΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ, ΣΤΟ ΤΡΕΝΟ ΠΙΣΩ. (ΕΝΝΟΟΥΣΕ ΣΤΗ ΜΑΧΗ, ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΠΩΣ ΤΟΝ ΕΙΧΑΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΝΑ ΠΟΛΕΜΑ ΕΝΩ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙ ΤΗΝ ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ ΤΟΥ ΤΡΕΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΜΠΡΟΣΤΙΝΗΣ ΘΕΣΗΣ , ΤΟΝ ΕΒΑΛΑΝ ΠΙΣΩ, ΤΟΝ ΠΕΤΑΞΑΝ ΔΗΛΑΔΗ...)
ΣΥΝΗΘΩΣ ΠΙΑ ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΑΛΛΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ!!!
ΚΑΛΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ. ΣΕ ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΙ ΠΡΙΝ , ΕΤΥΧΕ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΟΤΑΝ ΕΚΑΝΕΣ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ.

pylaros είπε...

Αγαπητή μου Υιώτα,


Όλα καλά για φαντάσου το ΚΕΠ θα κάνει μια τιμιτική παρουσίαση των έργων της Ελένης Παϊδούση την 5 Ιουνίου Κυριακή
Την ίδια ημέρα...
Χαιρετισμο'υς

Ευχαριστώ

Γαβριήλ

pylaros είπε...

Γεια σου φίλε Ντένη ευχαριστώ για την επίσκεψή σου, όλα αυτά τα γεγονότα έφτιαξαν τον σημερινό χαρακτήρα μου...

φιλικότατα

Γαβριήλ

Ανώνυμος είπε...

Φίλε μου Στράτο,

Έχεις δίκιο το ξέρω και το Βλέπω, αλλά, τα περασμένα είναι κι αυτά μέρος του ατομικού, προσωπικού μας DNA

Ευχαριστώ

Γαβριήλ

pylaros είπε...

(Για την ακρίβεια δε βρίσκω τι να σχολιάσω, τα λέτε όλα ενώ,)

Εντυπωσιάστηκα με το σχόλιό σας,
μου δίνει δύναμη να συνεχίζω τα δημοσίέυματά μου...

Χίλια Ευχαριστώ αγαπητή μου Mary Ka,


Xαιρετισμούς

Γαβριήλ

pylaros είπε...

Αγαπητή μου Μαριάνθη,
Υπήρξε κάποιο πρόβλημα με το Google και χάθηκαν μερικά σχόλια και όχι μόνο, το δικό σου το ξαναέβαλα εγώ ως ανώνυμος,

έχεις απόλυτα δίκιο σε ότι γράφεις, είδα όλες τις φώτος στο Facebook περίφημα....

Πολλούς χαιρετισμούς σε όλους σας

με αγάπη
Γαβριήλ