Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

Οι Αναμάρτητοι...

Στους αγαπητούς αναγνώστες του Πύλαρος Εύχομαι καλό μήνα Απρίλη, με ένα μπουκέτο λουλούδια απο τον κήπο μου,
 είναι ο μήνας που ανοίγουν τα μπουμπούκια,  ώστε ν’ ανθίσουν σε πολύχρωμα λουλούδια έτσι όπως και η αγάπη από μπουμπούκι ξεσπά κι ανθίζει σε έναν παραδεισένιο κήπο της  Εδέμ.      

                                                                   Οι αναμάρτητοι, 
 
Το κορίτσι και τ’ αγόρι προχωρούσαν αγκαλιασμένοι στη ζούγκλα με οδηγό τους τ’ αχνάρια του  μονοπατιού  που είχαν αφήσει τα τεράστια ξανθά μερμήγκια, αυτά που ξεγύμνωναν τα δένδρα από τα φύλλα τους. Στα χέρια τους κρατούσαν χατζάρες «ματσέτες» κι άνοιγαν δρόμο στην πυκνή βλάστηση. Σε κάθε τους βήμα με το θρόισμα των θάμνων σηκωνόταν κουνούπια σα σύννεφο κι επιτίθεντο.
Για προστασία είχαν δέσει στην πλάτη τους μακριά άδεια τσουβάλια,  έψαχναν για ξερόκλαδα   να ανάψουν φωτιά στην καλύβα τους  που ήταν φτιαγμένη από κορμούς δένδρων. Η σκεπή ήταν πλεγμένη από φύλλα φοίνικα. Αλλά  πράμα παράξενο μερμήγκια δεν φαινόταν πουθενά.
-Μπορεί να τα έφαγαν οι ιθαγενείς, είπε το  κορίτσι.

Ένα τεράστιο δένδρο γεμάτο καρπούς φάνηκε μπροστά τους.
-Για κοίτα ένα αρτόδενδρο, είπε το αγόρι,
-Αυτό δεν είναι αρτόδενδρο αλλά το στοιχειωμένο δένδρο, λέγεται χίκαρα,   τα φρούτα του μοιάζουν σαν κολοκύθες αλλά στην πραγματικότητα είναι νεκροκεφαλές, είπε το κορίτσι…
-Είναι ο απαγορευμένος καρπός, σύμφωνα με την παράδοση των ιθαγενών Μάγια, ξανά είπε το κορίτσι.
-Καλύτερα  να γυρίσουμε είπε το αγόρι, που είχε αρχίσει να φοβάται.


Η ζέστη ήταν φοβερή, σταμάτησαν να βουτήξουν στο μικρό ποταμάκι, ψάρεψαν με δόλωμα από σκουληκάκια που έβγαλαν από το χώμα σε αγκάθια δεμένα σε σχοινί από ρίζες ‘bejucos’  αυτές που φυτρώνουν  ανάποδα που κρέμονται απ’ τα ψηλά κλαριά των δένδρων.
 
Άναψαν φωτιά τα ξερό-κλαδιά έψησαν τα ψάρια, έστω κι ας είχαν μια μυρωδιά βρεγμένης γης. 


Κοιμήθηκαν στην καλύβα τους αγκαλιά, κουκουλώθηκαν με την κουνουπιέρα, οι νυχτερίδες πετούσαν γύρω τους, τα ποντίκια χάθηκαν από τον φόβο. 
Τι δύναμη έχει η έλξη, το  εσύ κι εγώ, η αγάπη, η καταπράσινη  φύση, η ξεγνοιασιά  έτσι όπως οι πρωτόπλαστοι, τι όμορφα που έφτιαξε ο Θεός τον κόσμο, μα και την  σκέψη της ελπίδας  για αύριο:  έχει  ο Θεός!
Κι όλα αυτά πριν την αμαρτία!
Αφού δεν δοκίμασαν να κόψουν τον απαγορευμένο καρπό.
 

                                                Γαβριήλ Παναγιωσούλης 


8 σχόλια:

Μηθυμναίος είπε...

Κατ΄αρχάς ανταποδίδω ευχή κι εγώ για καλό ανοιξιάτικο μήνα!

Κάτι μου λέει η ιστορία σου... Κατά πόσο αναμάρτητοι δεν ξέρω, κι από ποια αμαρτία;... Υπάρχει απαγορευμένος καρπός Γάβο;

Σκέψεις για αύριο λες... Έχει ο Θεός για τ' αύριο, φίλε, και... για το παραπέρα!

Να 'σαι καλά!















Maria Kanellaki είπε...

Καλό μήνα Γαβρίλη!
Απολαυστική η ιστορία σου, γεμάτη ωραίες εικόνες και με το ερώτημα που θέτει κι ο Στράτος πιο πάνω, να αιωρείται. Υπάρχει απαγορευμένος καρπός;

pylaros είπε...

ΑΧ! κάτι τι το πρωτότυπο φίλε μου,

Στην μυθολογία των Μάγια όποιος έκοβε τον απαγορευμένο καρπό κάτι τι σαν κολοκύθα, αν ήταν γυναίκα έμενε έγκυος,
έτσι μια μικρή κόρη του άρχοντα Κουτσουματσίκ από περιέργεια έκοψε την κολοκύθα, αμέσως τα χέρια της γέμισαν σάλια και μια φωνή της είπε:
από ετούτη την στιγμή μένεις έγκυος, ο πατέρας της φώναξε δυο αγγελιοφόρους να την θυσιάσουν στους Θεούς διότι τον ατίμασε,
αυτή τους γοήτεψε κλπ. κλπ... την άφησαν ελεύθερη και γέννησε στο σπίτι της γιαγιάς της δυο ημίθεους...
Δεν ξέρω λες να είχαν διαβάσει το Ιφιγένεια εν Αυλίδα;
ή τον κήπο της ΕΔΕΜ...

τη καλησπέρα μου από ΝΥ Σήμερα μια ζεστή ανοιξιάτικη μέρα,
Την Κυριακή περιμένουν χιόνι.

Ευχαριστώ

Γάβο

pylaros είπε...

Αγαπητή μου κ. Κανελλάκη.

Πολλά σημεία σε πολλές παραλλαγές της μυθολογίας των Μάγια έχουν για βάση τον μύθο της Π. Διαθήκης σα να λέμε τον απαγορευμένο καρπό την μηλιά, με όλα τα επακόλουθα, όπου μου φέρνει στο μυαλό πριν αυτός ο λαός δημιουργήσει τους δικούς του μύθους ίσως να είχαν ακούσει για τον κήπο της ΕΔΕΜ, ή ακόμα και αρχαία Ελληνική μυθολογία...
Δεν ξέρω ούτε είμαι ειδήμων...
το μόνο που ευσταθεί είναι η αγάπη δυο νέων που διάβηκε, έζησε και νίκησε όλες αυτές τις παράξενες παραδόσεις και σήμερα αναπολεί την αθωότητα και άγνοια της νιότης.

Ευχαριστώ πολύ

Γαβριήλ

Αστοριανή είπε...

η αγάπη δυο νέων που διάβηκε, έζησε και νίκησε όλες αυτές τις παράξενες παραδόσεις και σήμερα αναπολεί την αθωότητα και άγνοια της νιότης. GP

μοιάζει σαν την πρώτη σου Αγάπη,
σε... διαφορετικό τόπο και χρόνο...

Γαβρίλη μου,

μαζί με τις επεξηγήσεις σου, με μετέφερες σε Πλατωνικούς έρωτες...

Καλό Μήνα,

Υιώτα

pylaros είπε...


Καλημέρα, σήμερα Σάββατο μια μουχλιασμένη μέρα, βρέχει, περιμένουν χιόνι,

Οι αναμάρτητοι, είναι διότι δεν έκοψαν τον καρπό του δένδρου, οπότε... τα υπόλοιπα είναι κοινά της νιότης...
Ευχαριστώ

χαιρετισμούς Δημήτρη

Γαβριήλ

Dennis Kontarinis είπε...

Η ιστορία σου συναρπάζει. Και μάλιστα άριστα δοσμένη. Όλο ζωγραφιές.
Τα περί απαγορευμένου καρπού τα αφήνω για τους...αναμάρτητους.
Νάσαι καλά φίλε και ετοιμάσου για το Απριλιάτικο χιόνι.

pylaros είπε...

Τι να γίνει φίλε Ντένη,

Σήμερα γα να βρω την ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ έκανε ένα φοβερό κρύο, Μπήκα λοιπόν φουριόζος στο εστιατόριο εκεί μπροστα που την βάζουν βούτηξα μια κι έβγαινα από την πόρτα τράκαρα με ένα Αμερικάνον θα πρέπει να ήταν Ιταλός που είχε φάϊ κι έβγαινε κι αυτός.
Μου λέει, γιατί διαβάζεις Ελληνικά αφού δεν πρόκικειται ν απας να ζήσεις εκεί;
Εδώ θα πεθάνεις,,,
Του λέω λοιπόν τιμώ τα ρώτα γράμματα που έμαθα, αυτό που γεννήθηκα μαζί και σήμερα μου θυμίζουν την ταυτότητά μου...

Σήμερα Κυριακή 3 Απριλίου το κρύο φοβερό

Ευχαριστώ

Γαβριήλ